సంప్రదాయం అంటే మనం ధరించే వస్త్రాలు లేదా మన బాహ్య రూపం మాత్రమే కాదు. మన మూలాలను గౌరవిస్తూ, మనలను మనం గౌరవంతో నిర్వహించుకోవడం కూడా సంప్రదాయమే.
మన భారతభూమి, వేదభూమి తన సుసంపన్నమైన సాంస్కృతిక వారసత్వంతో ఎంతో గొప్పది. దత్త ప్రభువు భక్తులుగా ధార్మిక విలువలను, మన సంప్రదాయాలను గౌరవించి నిలబెట్టడం ప్రతి ఒక్కరి బాధ్యత.
సంప్రదాయబద్ధంగా ఉండటం అంటే అభివృద్ధి చెందకపోవడం లేదా వెనుకబడిపోవడం కాదు. మన అంతరంగానికి, మన మూలాలకు మనకు ఉన్న అనుబంధాన్ని గుర్తించుకోవడం.
సహజంగానే ప్రతి ఆత్మ తన మూలాలతో ఒక అనుబంధాన్ని కలిగి ఉంటుంది. అందువల్ల మన మూలాలను గుర్తించుకోవడం సహజమైన విషయం.
ఆధునిక కాలానికి అనుగుణంగా సంప్రదాయ వస్త్రాలు ధరించినా, పాశ్చాత్య వస్త్రాలు ధరించినా అది ముఖ్యమైన విషయం కాదు.
మనం ఏ వస్త్రధారణలో ఉన్నా, మనం ఎంత గౌరవప్రదంగా, మర్యాదగా మనలను మనం ప్రదర్శించుకుంటున్నామన్నదే ముఖ్యమైనది.
గౌరవప్రదంగా జీవించడం, మన గౌరవాన్ని నిలబెట్టుకోవడం — ఇదే మన సంస్కృతి మరియు సంప్రదాయం యొక్క అంతరార్థం.
సత్యయుగంలో మన పూర్వీకులు విధిగా ఆచరించవలసిన కర్మలను, ఆచారాలను శ్రద్ధతో నిర్వహించేవారు. అజ్ఞానం, దురాశ మరియు పాశ్చాత్య ప్రపంచం వైపు మన ఆకర్షణ వలన, మొదటినుండీ మనలో ఉన్న ఆ వెలుగు మసకబారింది.
ఈ భారత ఖండంలో మన గురుపరంపర ఉన్నందున, మనకు చెందిన ఆ వెలుగును తిరిగి వెలిగించాలనే తపన మనలో సహజంగానే ఉండాలి.
త్వం ధన్యం వదామి