శ్రీపాదుల బోధనలో నిస్వార్థతకు ఒక ప్రత్యేకమైన స్థానం ఉంది. స్వార్థ ప్రయోజనం లేకుండా, ఇతరుల మేలును మాత్రమే ఉద్దేశించి చేయబడే కర్మలో ఒక పవిత్రమైన శక్తి ఉంటుంది.
నిష్కామ-అకర్మ అంటే అందరికీ మేలు కలగాలనే ఒకే ఉద్దేశంతో, ఎటువంటి వ్యక్తిగత ప్రతిఫలం లేదా లాభాపేక్ష లేకుండా చేసే కర్మ.
అటువంటి కర్మలో “నేనే చేస్తున్నాను” అనే కర్తృత్వ భావన క్రమంగా తగ్గిపోతుంది. “దీనివల్ల నాకు ఏమి లభిస్తుంది?” అనే ఆలోచన లేకుండా, చేయవలసిన మేలును చేయడం అకర్మ యొక్క అంతరార్థం.
శ్రీపాదులు పదేపదే తమ అవతరణ కూడా ఇటువంటి నిస్వార్థ కర్మలతో అనుసంధానమై ఉందని తెలియజేస్తారు.
అకర్మ అంటే కేవలం ఇతరుల కోసం ఎక్కువ పనులు చేయడం కాదు. అది మన నిరంతర స్వార్థచింతన నుండి కొంచెం కొంచెంగా బయటకు వచ్చి, మనలోని ఉన్నత స్వరూపం వైపు మళ్లే ఒక అంతర ప్రయాణం.
నిస్వార్థంగా ఉండటం. మరింత దయతో ఉండటం. మరింత కరుణతో ఉండటం. మరింత క్షమతో ఉండటం.
“నా గురించి” కొంచెం తక్కువగా, “ఇతరుల గురించి” కొంచెం ఎక్కువగా ఆలోచించడం.
ఇదే అకర్మ వైపు మన అడుగు.
మన ఆలోచనలో, మన మాటలో, మన చేతల్లో — నిస్వార్థతను తీసుకురావడానికి మనం ప్రయత్నిద్దాం.
అనేక హృదయాలు కలిసి నిస్వార్థత వైపు మేల్కొన్నప్పుడు, ఒక కొత్త సామూహిక చైతన్యం ఉద్భవిస్తుంది.
అప్పుడు దత్తశక్తి ఈ ప్రపంచంలో మరింత స్పష్టంగా వెలుగొందే ఒక యుగానికి మనం మార్గం సుగమం చేస్తున్నాము.
మనిషి సహజ స్వభావంలోనే నిస్వార్థత అంతర్లీనంగా ఉంది.
అజ్ఞానపు చీకటి ఆ సహజమైన గుణాన్ని మన దృష్టి నుండి కప్పివేసింది.
మళ్లీ అకర్మ వైపు మేల్కొందాం.